GeR: Groot en Rebels

Grote en rebelse tweedejaars studenten begeleiden; dat hield GeR voor ons - vierdejaars studenten - in. In het begin dacht ik dat het een verplicht nummertje was, om even bij te springen bij de tweedejaars. Maar eenmaal aan het werk leerde ik al snel dat dit verplichte nummertje heel leuk en leerzam was, ook als ouderejaars.

Samen met twee andere ouderejaars stuurde ik de pijler GeR Leeft aan; de 'actualiteiten'-redactie die het 'harde nieuws' bijhield. Ook was ik één van de drie coordinatoren die de samenwerking met universiteitsblad Univers (van de UvT) onderhield.

Het project GeR was voor ons vooral leerzaam, omdat je veel van je eigen fouten voorbij ziet komen. Je gaat weer even twee jaar terug in de tijd en je ziet hoeveel je gegroeid bent. Vroeger vond ik het ook eng om een quote te halen, nu doe je dat gewoon: het is je echt je werk geworden.

Ook tekstueel zag ik veel herkenbare missers terugkomen: ik heb vooral de tijdschriftverhalen en internetberichten nagekeken. Je doet de 'eindredactie' op de artikelen van medestudenten en geeft ze feedback over hoe ze het anders kunnen aanpakken. Je merkt dat sommige studenten nog moeite hebben met het opzetten van een interview, hoe ze daarna in de uitwerking de persoon bijvoorbeeld heel vreemd parafraseren of zijn kromme taalgebruik letterlijk overnemen. Het zijn allemaal kleine leerpunten die ze tegenkomen en waar je ze bij kan helpen.

De onderwerpkeuze van de tweedejaars vond ik verbazingwekkend goed. Alle onderwerpen moesten 'getwist' worden naar een onderwerp dat dicht bij GeR kon staan, en daar waren ze supergoed in. Natuurlijk worden sommige onderwerpen daarna afgeblazen of blijkt de persoon voor het interview in de laatste minuut niet beschikbaar... daar leerden de tweedejaars ook mee omgaan. En daar heb ik geprobeerd ze zo goed mogelijk in te begeleiden.

Ik plaats hier de conclusie van mijn eigen reflectieverslag dat ook in N@tschool staat en een stukje van de feedback die ik van de docenten kreeg op mijn GeR-periode als coordinator. Voor de competenties Plannen & Organiseren en Evalueren kreeg ik (voor beide) een Goed.

Conclusie uit eigen verslag:
De afgelopen zes weken vond ik als vierdejaars leerzaam. Je ziet fouten die jezelf ook maakte, je kunt je ‘kennis’ overdragen en je kunt kritische feedback geven. Altijd positief blijven, ook bij tegenzin: want dat werkt positief uit op je redactieleden. Meedenken, meetwisten, eindredactie en als co ‘boven’ de redactie staan vond ik een superervaring. Ik zou zeker een keer een leidinggevende functie willen in een journalistiek team. Ik vind het leuk om mensen te enthousiasmeren en feedback te geven. Maar eerst het vierde jaar afronden.

Toelichting beoordeling door Michel Simons:

Dat jij wel een keer toe bent aan een
leidinggevende functie verbaast me niks. Je bent
inhoudelijk sterk genoeg en weet je op de juiste wijze te
gedragen in een co-gezelschap dat op z’n zachtst gezegd uit
nogal verschillende karakters bestond.Volgens mij hebben
jullie met de leeft-redactie mooie dingen gedaan. Helaas
was Univers niet altijd een even groot succes, maar
uiteindelijk zijn daar mooie dingen uit voortgekomen. Het
staat mij tenminste bij dat de niet bestaande professor in
jullie periode viel.
Korom: tweemaal GOED en dat verbaast me niks.
Michel Simons

FHJ Votes America

De Amerikaanse verkiezingen liggen inmiddels weer een tijdje achter ons. Obama heeft zijn eerste honderd dagen volgemaakt, nog drie jaar te gaan voor de eerste 'gekleúrde' president.
De spanning tijdens de verkiezingen proefden wij tijdens het 'Amerika project'.

We bezochten lezingen, kregen college over de Amerikaanse politiek, stuurden correspondenten naar Amerika en hielden onze eigen verkiezingsnacht. Verder hielden we een weblog bij, met verhalen voor de verkiezingen en tijdens de verkiezingen. Ik had de eindredactie voor de blog in handen. Niet altijd makkelijk met het tijdsverschil met Amerika, maar ik probeerde de laatste nieuwtjes weer vroeg op de middag te uploaden zodat we op de hoogte waren van de laatste ontwikkelingen in Amerika. Door snelheid bleef er wel eens een foutje steken, de correspondentenverhalen waren vaak met een grote moeheid ingetikt waardoor er soms wat extra werk in ging zitten, of ze leverden blanco items aan: hier een interview.. met wie/wat/waar en waarom ontbrak.. Al met al leerde ik ervan dat eindredactie een nauwkeurige taak is, je moet zorgvuldig te werk gaan en vaak een boel korten en herschrijven. Kill your Darlings kan heel positief werken, maar kleine spelfouten zijn echte 'killers'.

De lezing die ik heel interessant vond, was de bijeenkomst met Kay Verlinden, de welbekende spindoctor, en Hans van Heijningen, campagne-strateeg van de SP. Over de rol van nieuwe media in het campagnecircus voor de verkiezingen. Via mail kan een lijsttrekker veel stemmen binnenhalen en via websites als youtube.com kan hij filmpjes verspreiden (en de vele 'reclame'filmpjes van de partijen). Dat internet in de toekomst een steeds grotere rol gaat spelen is duidelijk geworden tijdens deze verkiezingen, maar hoe over vier jaar de strategie eruit ziet via het web? Dat durfden de heren niet te vertellen.

Ook heel interessant was het verhaal van Ron Linker, waar we via skype contact mee legden.
Hij is Amerika-correspondent voor o.a. de NOS en vertelde ons de laatste stand van zaken omtrent de verkiezingen op dat moment.

Ik heb zelf twee artikelen actief op de blog gepost: De polls voor het uur van de waarheid, over de laatste polls en het kiessysteem & Sidney Blumenthal wacht in spanning af, over de adviseur van Hilary Clinton die een lezig gaf in Tilburg over de ins en outs van de verkiezingen.